Volwassen vrouwtjes baren om de twee tot drie jaar een jong en ze zogen vier maanden. De eerste twee jaar zwemt een jong dier dicht bij zijn moeder en leert hij geleidelijk aan zelf vissen vangen. Na twee tot drie jaar verlaat een jongvolwassen dier zijn moeder en sluit zich aan bij een groep van zijn leeftijd. Volwassen mannetjesdieren trekken op met soortgenoten van dezelfde leeftijd. Volwassen vrouwtjesdieren en hun jongen trekken met elkaar op.



Dolfijnen zwemmen graag in een kringetje en blazen daarbij luchtbelletjes, zo ontstaat een hoepel, soms springen ze daardoor. 1 dolfijn neemt een koraaltakje in zijn bek en laat het vallen en gaat er achter aan en soms spelen ze het met 2 of 3 andere dolfijnen.

Een dolfijn kan wel 40 jaar oud worden. Een pasgeboren dolfijn weegt ongeveer 30 kilo en 1 meter lang. Volwassen dolfijnen worden maximaal 300 kilo zwaar. De draagtijd voor de dolfijn is ongeveer 12 maanden.

Een dolfijn eet ongeveer 8 kilo vis per dag. Als een vrouwtje een baby heeft, dan eet ze meer dan 8 kilo per dag. Dolfijnen kunnen 1 jong per jaar / 2 jaar krijgen. Dit gebeurt echter nooit, omdat een babydolfijn zo'n 1 à 2 jaar bij zijn moeder blijft. In deze periode zoogt het jong nog bij de moeder. De moeder dolfijn heeft geen tijd om twee jongen tegelijkertijd te verzorgen.

Wanneer een dolfijn geboren word komt eerst de staart ter wereld, en vervolgens de rest van het lichaam (andersom dan bij de meeste zoogdieren) De reden hiervoor is dat de baby anders zou kunnen verdrinken, omdat deze dan in het water geboren wordt.

Zeepokken

Zeepokken op verkoolt hout

Zeepokken zijn kreeftachtige diertjes met een kalkskelet dat lijkt op een schelp en zit vastgehecht aan stenen, schepen, houten palen, slakkenhuizen waarin een heremietkreeft leeft, krabben en/of walvissen.

Zeepokken komen nooit van hun plaats. Met 'vangpoten' halen zeepokken voedsel uit het zeewater. Dat voedsel bestaat vooral uit dierlijk plankton. Bij laagwater kunnen zeepokken hun huisje sluiten.

Zeepokken zijn tweeslachtig. De larven ontwikkelen zich eerst in het ouderdier, maar zwermen daarna uit in het zeewater om zich later te vestigen op een harde ondergrond. Sommige zeepokken doen dat zo massaal, dat het nodig is om de huid van zeeschepen onder de waterlijn regelmatig schoon te maken omdat de aangroei van zeepokken de snelheid te zeer belemmert. Op zeeschepen wordt de aangroei van zeepokken tegengegaan door gebruik te maken van aangroeiwerende verf met giftige tributyltin.

Het skelet bestaat uit een bodemplaatje, een aantal opstaande wanden en een paar sluitkleppen. Dat zeepokken kreeftachtigen zijn, kunnen we zien aan de larven, die vrij in zee zweven totdat ze zich hechten aan een ondergrond. Voorwaarde voor een gezond pokkenleven is voldoende waterstroming, want met hun tot veren omgevormde poten bewegen ze water naar binnen waarin voedsel en zuurstof zit.

Zeespinnen

Zeespinnen behoren tot de Geleedpotigen (Arthropoda). Hoewel ze op spinnen lijken,
vormen Zeespinnen een eigen klasse.

Hun lichaam bestaat uit een kopborststuk en een zeer klein achterlijf. Het kopborststuk draagt vier paar poten en een naar voren gerichte zuigsnuit. De inwendige organen (darmkanaal, geslachtsorganen) bevinden zich voornamelijk in de vaak zeer lange en dunne poten.

Zeespinnen leven in zee. Het zijn roofdieren,
die leven van o.a. Neteldieren.

Zeespinnen hebben net als de landspinnen acht poten. Meestal ziet men deze diertjes niet omdat ze verschuild zitten tussen mosdiertjes en wieren.

Afmetingen

tot 25mm

Kleur

Rood

Habitat

Zeespinnen kunnen tot op 1000 meter
diepte aangetroffen worden.

Verspreidingen

Van Noorwegen tot in Afrika en de gehele Middellandse zee.

Zeespinnen moeten om te groeien diverse keren vervellen. De eitjes die de vrouwtjes leggen worden door de mannetjes gedragen. De jonge zeespinnen blijven bij de vader tot ze zelfstandig zijn.

Zeldzaam zeepaardje voor het eerst gefilmd.