Grootste cruiseschip ter wereld

Wat is nodig om 6.300 mensen te voeden, te laven en te entertainen terwijl ze zich midden op de oceaan bevinden? De eigenaars van de Oasis of the Seas, 's werelds grootste cruiseschip, geven ons
een kijkje in de interne keuken van hun bedrijf.

Een paar feiten op een rij

The Oasis of the Seas is vijfmaal groter dan de Titanic en kan 8.600 gasten herbergen, dat is een pak meer dan een gemiddelde gemeente telt. Het schip telt 24 restaurants en laadt elke zaterdag zo'n 630 ton goederen in.

Het schip heeft een centraal park aan boord, met 12.000 planten en bomen. Verder kunnen passagiers gebruik maken van verschillende jogging-faciliteiten, waaronder een 600 meter lange atletiekbaan.

34 bemanningsleden verzekeren een 24-uurs wasserijdienst, waarbij dagelijks meer dan 20.000 stuks handdoeken, linnen en tafelkleden worden gewassen en gestreken.

Het schip heeft drie geneesheren aan boord, die wekelijks 2 à 3.000 dosissen meclizine voorschrijven, een middel tegen zeeziekte. Het schip beschikt over een intensive care unit en uiteraard ook over een landingsplaats voor helikopters voor noodgevallen.

18 robotten staan in voor het reinigen van moeilijk bereikbare ramen. In totaal heeft het schip meer dan 8.000 m² ramen, het gros daarvan wordt met de hand gereinigd.

Wekelijks worden in de verschillende bars 80.000 pilsjes getapt. Corona, Budweiser en Bud Light zijn in die volgorde de populairste merken.

200 bemanningsleden staan in voor het entertainment van de meer dan 8.000 gasten.

Het eten voor zo'n massa mensen wordt bereid in 26 keukens.

Elke zaterdag opnieuw worden in Fort Lauderdale (Florida) zo'n 750 paletten voedingswaren, bloemen en ander benodigdheden ingeladen.

Een weekje The Oasis of the Seas kost 1.458 dollar (1.100 euro) voor een week in een binnenhut. Voor een kajuit met zicht op zee is dat iets meer dan het dubbele.

Vitaliteit uit de zee

Niet alleen een strandwandeling werkt verkwikkend door de zeelucht, ook het zeewater zelf bevat vele schatten. Het is een bron van actieve werkstoffen. Dit enorme reservoir (de zee bedekt driekwart van de aarde) zit vol leven.

Meer dan 500.000 zeedieren en 250.000 soorten zeewieren leven in de zee, waarvan we er minder dan vijftig gebruiken. Werkstoffen uit de zee bevatten echter alle vitale voedingsstoffen die ons lichaam nodig heeft. Boordevol sporenelementen, proteïnen, aminozuren en vitaminen die essentieel zijn voor een goede gezondheid.

Hippocrates, de vader van de moderne geneeskunde, schreef al in de vierde eeuw voor Christus het heilzame gebruik van zeewater voor. De Franse bioloog René Quinton ontdekte aan het begin van de vorige eeuw dat de samenstelling en de concentratie van ons bloedplasma vrijwel identiek zijn aan die van zeewater. Beide bevatten, in dezelfde verhouding, minerale zouten, proteïne en sporenelementen die essentieel zijn voor onze gezondheid. Het verklaart de helende werking van ingrediënten uit de zee. Zee-algen lopen hierin op kop.


Zee-algen: het groene goud

Algen zijn zeeplanten die de eigenschap hebben actieve bestanddelen van de zee in hun cellen op te slaan, waaronder vitaminen, mineralen en sporenelementen. Deze zijn voor het menselijk lichaam heel belangrijk, omdat ze allerlei lichaamsprocessen op gang brengen. Een kilo zee-algen bevat ongeveer evenveel werkzame ingrediënten als 100.000 liter zeewater. Algen hebben zo'n indrukwekkende ontgiftende werking door hun capaciteit om het weefsel sneller te zuiveren van gif- en afvalstoffen. Zee-algen regeneren, remineraliseren en revitaliseren.

Zelfherstellend vermogen

Onze moderne en gehaaste maatschappij brengt stress, vervuiling en slechte eetgewoonten met zich mee. Ondoelmatige voedingsgewoonten en teveel stress brengen het lichaam uit balans, hetgeen vaak leidt tot allerlei kwalen. Het lichaam heeft gelukkig het vermogen om veel van deze ongemakken zelf te herstellen. Om dit nog verder te stimuleren kunnen we ons lichaam in aanraking brengen met een 'dosis' zee-elementen. Hierdoor krijgt het lichaam een prikkel die het niet gewend is en waardoor het zelfherstellend vermogen op geheel natuurlijke wijze wordt wakker geschud. Dit noemt men revitalisering. Onze weerstand wordt vergroot en daarmee verbetert onze vitaliteit: de belichaming van schoonheid én gezondheid.

Vitalisering dankzij Frans kuurmerk

Thalgo is van origine een Frans kuurmerk en bevat de helende en vitaliserende werking van de zee. Haar ingrediënten zijn vertaald in doeltreffende huidverzorging en in ontspannende-, lifestyle- en medische wellnessprogramma’s. Voor ieder huid-, lichaamsconditie en huidtype biedt Thalgo het juiste antwoord met op maat gesneden ingrediëntsamenstelling voor optimale verzorging. De Thalgo Nutrition producten worden wereldwijd gewaardeerd om hun essentiële toegevoegde waarde. De Thalgo producten worden in meer dan negentig landen toegepast en verkocht in toonaangevende thalassotherapiecentra, SPA's, thermen, sauna’s, wellness-, kuur- en fitnesscentra.

Bron

Kleinste vis en het kleinste aquarium ter wereld

Paedocypris progenetica

De kleinste vis ter wereld is Paedocypris progenetica. Het is het kleinste gewervelde dier ter wereld. De kleinste vis ter wereld meet slechts 7,9 millimeter bij het kleinste exemplaar dat ooit is aangetroffen.

Overigens hoort Paedocypris progenetica tot de familie van eigenlijke of echte karpers Cyprinidae, waarvan de meesten veel groter zijn dan dit visje.

Kleinste aquarium ter wereld



Handig voor mensen met de combinatie weinig ruimte en liefde voor vissen: de Russische Anatoly Konenko ontwierp de kleinste aquarium ter wereld. De afmetingen zijn 30 х 24 х 14 mm, er zit 10 ml water in en minuscule plantjes, steentjes en een echte vis.

Hoe weten dolfijnen de weg in de zee?

Onder water is het zicht minder goed en ’s nachts zwemmen dolfijnen ook gewoon door. Toch vinden zij goed hun weg en botsen nergens tegenaan. Dit komt doordat dolfijnen gebruik maken van hun sonarsysteem.

Sonar

Met je zintuigen kun je merken wat er binnen en buiten je lichaam gebeurt. Onze vijf zintuigen zijn: gevoel, smaak, reuk, gehoor en zien. Maar walvissen (zoals tuimelaardolfijnen en bruinvissen) hebben nog een extra zintuig, hun Sonar. Sonar is een afkorting van:

SOund= geluid
NAvigation = navigatie
Ranging = plaats

Werking sonar

Geluiden worden weerkaatst als ze tegen iets opbotsen. Een walvis maakt daar gebruik van. Hij zendt hoge pieptonen uit om te weten waar obstakels zijn.

De walvis maakt deze geluiden in zijn voorhoofd (de meloen). De geluiden ontstaan door lucht heen en weer te drukken in heel kleine 'blaasjes'. Het geluid botst tegen een voorwerp en de echo die ontstaat vangt de walvis weer op in de onderkaak. Vanuit de onderkaak wordt de echo in de hersenen vertaald tot een driedimensionaal plaatje. Daardoor weet de Walvis precies waar hij is.

In het Dolfinarium is onderzoek gedaan naar Sonar. Dolfijnen werden geblindeerd zodat ze helemaal niets konden zien. Vervolgens gingen de dieren op zoek naar ringen die in het water werden gegooid. Met behulp van Sonar vonden zij hun speeltjes. Hoewel er al heel veel onderzocht en ontdekt is, zijn er toch nog heel veel dingen niet bekend over dolfijnen en andere walvissen.

Schuimende zee

Hoe komt het dat de zee schuimt

als de golven op het strand komen?

In de zee leven microscopische kleine plantjes (algen). Eén van de vele algenfamilies is Phaeocystis of schuimalg. Deze microscopische kleine plantjes vormen kolonies. Dit zijn grote hoeveelheden die bij elkaar samenklitten. Ze hechten zich in een laag gelatine.

Wanneer deze kolonies afsterven, wordt de gelatine door de golven tot schuim opgeklopt. De wind en de stroming voeren dat schuim naar het strand. Het zeeschuim is dus een verzameling afgestorven algen. De zee wast zich schoon en het schuim blijft achter op het strand.

Maar 'zeeschuim' heeft nog een betekenis. Het is namelijk ook de (aangespoelde) rug van een zeekat, een inktvis! Vooral in de zomer komen de inktvissen voor bij de Nederlandse kust. Wanneer zo'n zeekat sterft komt het rugschild bovendrijven, dat is wit en langwerpig en wordt ook 'zeeschuim' genoemd.

Sea otters

Sea otters hold hands in their sleep

so they don't drift away from each other.

Zandkasteel hotel - Dorset

Er zijn verschillende unieke hotels. Er is een hotel gemaakt van ijs, nu is er een hotel gemaakt van zand.

Werelds eerste zandkasteel hotel is geopend aan het Weymouth strand in de badplaats Dorset(UK). Het hotel is opgebouwd uit ongeveer 1000 ton zand, gebouwd over 15m2 en bereikt een hoogte van 4m. Britse beeldhouwer Mark Anderson kreeg de opdracht van laterooms.com om het hotel te creëren.



Voor 21 USD per avond kunnen de gasten genieten van het zandkasteel. Ze kunnen slapen op een zandbed, genieten van de zomerzon en luisteren naar het getij.

Natuurlijk, op dit moment zijn de temperaturen natuurlijk niet meer optimaal om in een hotel gemaakt van zand te slapen, maar apart is het wel.

In de Engelse plaats Dorset vinden we het Sand Hotel. Eigenlijk mag je het niet echt een hotel noemen, je slaapt in een groot zandkasteel. Maar voor de echte strandmensen is dit het ultieme genot. Omdat het hotel helemaal uit zand is opgebouwd moet je het stellen zonder kasten,toiletten en douches. Voor de meeste gasten is dit echter geen probleem.

En om je ’s morgens op te frissen neem je gewoon
een heerlijke duik in zee.

Kunnen vissen verdrinken?

Zonder snorkel zal een mens zal het niet lang uithouden onder water. Hoe zit dat eigenlijk met vissen? Kunnen die net als mensen verdrinken?

Wat is verdrinken? De meest gangbare definitie is dat een mens verdrinkt als hij of zij water in de longen heeft en daardoor geen zuurstof op kan nemen. Een mens stikt daardoor.

Een vis heeft kieuwen, die dezelfde functie hebben als de longen bij een mens. Komt een vis uit het water, dan zijn de kieuwen niet in staat om zuurstof op te nemen en zal de vis stikken.

Ergo: een vis uit het water 'verdrinkt'
op dezelfde manier als een mens in het water.

Een andere manier waarop vissen kunnen verdrinken is als het water niet genoeg zuurstof bevat, bijvoorbeeld doordat algen alle zuurstof hebben opgemaakt. De kieuwen nemen dan wel water op, maar halen daar geen zuurstof uit.

Zonnewende

De zonnewende Latijn: (solstitium oftewel zonnestilstand) is de gebeurtenis waarbij de zon, gezien vanaf de aarde, de noordelijkste of zuidelijkste positie bereikt. Op aarde wordt deze positie gemarkeerd door de beide keerkringen: de Kreeftskeerkring in het noorden en de Steenbokskeerkring in het zuiden.

Naarmate de zon schijnbaar in de richting van de Kreeftskeerkring beweegt, worden de dagen op het noordelijk halfrond langer en op het zuidelijk halfrond juist korter. Wanneer de zon schijnbaar naar de Steenbokskeerkring beweegt, is dit andersom. De zonnewende is het moment waarop de zon precies boven de betreffende keerkring staat.

Het middelpunt tussen beide punten wordt bereikt als de zon precies loodrecht boven de evenaar staat. Er is dan sprake van een equinox of nachtevening. Dag en nacht zijn dan overal op aarde even lang.

Al duizenden jaren wordt de winterwende in vele culturen op het noordelijk halfrond als feest gevierd, omdat dit solstitium het moment bepaalt waarop het licht na een periode van duisternis en verwijdering, als het ware rechtsomkeert maakt en de dagen weer gaandeweg beginnen te lengen. Daarom ging het feest rond de winterwende veelal gepaard met het maken van veel licht in al haar gedaanten: lampen, kaarsen, vuur. Soms werd een brandend wiel of rad gebruikt, dat ook de zon symboliseerde.

Het midwinterse lichtfeest stond onder meer bekend als Yule of Joelfeest. De datum voor het christelijke feest van Kerstmis - 25 december - gaat wellicht terug op de datum van de winterzonnewende in de oude Romeinse kalender. Sinds de vierde eeuw werd op die dag het feest van Sol Invictus, de Onoverwinnelijke Zon gevierd. Het christendom heeft die datum vermoedelijk overgenomen omdat Christus met de zon werd geassocieerd.

Lees hier verder...

Hagedis rent over water

Eén van de opmerkelijkste leden van het dierenrijk is zonder twijfel de in Centraal-Amerika levende helmbasilisk, een vreemde hagedis met een haanachtige kam op zijn achterhoofd. Deze grote hagedissensoort leeft in bomen vlakbij het water. Als er een hongerige vogel voorbij komt vliegen, dan laat hij zich snel in het water vallen.

Zijn alternatieve naam Jezus Christus hagedis licht al een tipje van de sluier op en zegt iets over de opmerkelijke gave die dit reptiel zich toegeëigend heeft.

De basilisk kan namelijk, staand op zijn achterpoten, vliegensvlug over water rennen. Het geheim van dit opzienbarende mirakel zit hem in de met lucht gevulde gaatjes die onder de voeten van de hagedis worden gecreëerd als hij rent. Langs de rand van zijn tenen zitten namelijk schubben die kortstondig lucht vasthouden en voorkomen dat het dier zinkt. In plaats van op water te lopen, loopt de Christushagedis op de keper beschouwd gewoon op lucht. Hij hoeft alleen maar snel genoeg te hollen om te voorkomen dat het luchtzakje inklapt voordat hij een nieuwe stap heeft gezet.

Als de basilisk over het wateroppervlak rent, bereikt hij een snelheid van ruim 12 kilometer per uur. Door met een dergelijke rotvaart over het water te scheren, kan het dier een 40 meter brede vijver of rivier oversteken zonder naar de bodem te zinken.

Witte dolfijn imiteert menselijke spraak

Amerikaanse wetenschappers hebben geluidsopnames gemaakt van een witte dolfijn die de menselijke spraak lijkt te imiteren.



Volgens de wetenschappers lijkt het geluid van de dolfijn zo op geluiden die mensen maken, dat ze in eerste instantie dachten een menselijke stem te hebben opgenomen.

Verzorgers van de National Marine Mammal Foundation (NMMF) in San Diego hoorden in 1984 gemompel komen uit een bassin waar dolfijnen en walvissen in rond zwommen. Het leek op het geluid van twee mensen die in de verte met elkaar praten.

Pas toen een duiker die in het bassin aan het werk was boven water kwam en vroeg: 'Wie heeft me gevraagd er uit te gaan?', begonnen de onderzoekers zich te realiseren dat het gemompel werd voortgebracht door een witte dolfijn.

Jarenlang hebben de wetenschappers de geluiden die de dolfijn maakte opgenomen. Uit een akoestische analyse is gebleken dat menselijke geluiden een aantal octaven lager zijn dan de geluiden die dolfijnen van nature voortbrengen.

Het onderzoek naar de geluiden verscheen op de website van het tijdschrift Current Biology.

Beelden van de NMMF-onderzoekers:



Wetenschappers denken dat de aanwezigheid van mensen in de buurt van de dolfijn ervoor heeft gezorgd dat het dier naar menselijke gesprekken ging luisteren en deze ging imiteren.

De dolfijn wist de menselijke geluiden voort te brengen door de druk in de neusholte te veranderen. Na vier jaar menselijke geluiden te hebben voortgebracht, begon het dier weer de typische hoge dolfijnengeluiden te maken. Vijf jaar geleden stierf de witte dolfijn.

Het is niet de eerste keer dat een dolfijn menselijke geluiden heeft voortgebracht. Er zijn eerder opnames gemaakt van dolfijnen in het wild die het geluid van schreeuwende kinderen lijken te maken. Ook heeft een verzorger van het Vancouver Aquarium in Canada gezegd dat een witte dolfijn zijn naam uitsprak.

Compleet eiland onvindbaar

Australische wetenschappers stellen dat een eiland in het zuiden van de Grote Oceaan, dat wel op Google Earth en Google world maps staat, helemaal niet bestaat. Dit concluderen ze na een 25 dagen durende expeditie naar de mysterieuze landmassa.

Het onzichtbare eiland ligt in de koraalzee tussen Australië en Nieuw-Caledonië, waar het Sandy Island genoemd wordt. In The Times Atlas of the World heet het Sable Island en zou bekend zijn bij een Australisch Maritiem onderzoeksschip.

Op Google Maps staat het eiland aangegeven
als Sandy Island.

"Omdat het eiland op verschillende kaarten is aangegeven, gingen we het bekijken, maar er was helemaal geen eiland", ze vertelt Dr. Maria Seton, die meeging op de expeditie. "Het is een raadsel en heel bizar. We hebben geen idee hoe het eiland op wereldkaarten terecht is gekomen, maar dat gaan we zeker uitzoeken."

Op Google Earth en Google World maps is een eiland aangegeven wat volgens wetenschappers niet zou bestaan. Er is een 25 dagen durende expeditie naar deze vermeende mysterieuze landmassa gedaan.

Het eiland was op verschillende kaarten aangegeven maar er bleek helemaal geen eiland te zijn. Volgens Dr Maria Seton is de plaats waar het zou moeten liggen de oceaan 1400 meter diep.

Men begrijpt niet hoe het eiland op de wereldkaart terecht gekomen is. Dat gaat men zeker uitzoeken.

Een eiland wat op landkaarten staat en er niet is; dat nodigt uit tot onderzoek! Wat blijkt? Ook op internet is het verdwenen eiland veelvuldig te vinden. Er is weinig gedetailleerde info te vinden, maar toch lijkt men serieus te zijn over het bestaan van dit eiland.

Sable Island

Sable Island ligt voor de kust van West Australië en is 53 hectare groot. Dorpen en steden in de buurt van Sable Island zijn Point Samson, De stad Wickham en het gehucht Roeborne.

Sable Island wordt genoemd op Wikipedia in de lijst eilanden van west Australië: Sable Island 20°35′8″S 117°46′16″E.

Op Wikimapia vinden we het niet bestaande eiland ook weer terug. Hier is Sable Island ook 53 hectare groot en ligt voor de Pilbara Coast van Australië tussen Wickham en Port Hedland. De coördinaten hier zijn: 20°35'18"S 117°46'2"E

Wie had dit nu kunnen denken, dat er een eiland op de wereldkaarten staat, vlak voor de kust van Australië ligt en waar men nu pas van ontdekt dat het niet bestaat.

 

Bron: Plazilla

Vis met mensentanden

Een man heeft een vis gevangen met mensentanden. De vis werd gevonden in een meer in het Russische Oeralgebergte. De visser ontdekte het vinnige beestje in een net dat in het riet was blijven steken. De meeste vissen waren dood, maar deze ene bleek nog in leven. En wat voor één, deze vis had grote, witte tanden als van een volwassen man.

De visser, helemaal in shock, legde de vis op de oever en liep weg. Toen hij even later terugkwam, bleek de vis het loodje te hebben gelegd. De man bedekte de vis met een dikke laag zout om deze te conserveren. Achteraf liet hij zijn vondst aan een paar wetenschappers zien, maar zij konden geen verklaring voor het gebit geven.

Men veronderstelt dat het hier om een zuigkarper gaat van het geslacht Ictiobus. Deze vissoort werd in de jaren tachtig ontdekt en vindt zijn oorsprong in het Oeralgebergte. Alleen zijn de tanden onverklaarbaar en passen niet bij deze vis. Het zou om een mutatie kunnen gaan veroorzaakt door radioactieve straling, omdat er geruchten de ronde doen dat er zich in de Oeral in de jaren vijftig een nucleaire ramp moet hebben voorgedaan.

Een bijna identieke vondst werd een tijd geleden in het Texaanse Lubbock gedaan. Ook deze vis had sterke en menselijke tanden. Ondanks de vele theorieën, zo zou het een onbekende piranhasoort zijn, kon de herkomst van de vis nooit duidelijk worden vastgesteld.

De haringkoning

In Zweden is voor een tijd terug een zogenaamde haringkoning gevonden. Het zeemonster van 3.65 meter werd gevonden door een wandelaar, die het voor een stuk plastic aanzag. Het is voor het eerst in 130 jaar dat de bijzondere vis in Zweden is waargenomen. De 73 jarige vinder was lyrisch over zijn vondst. "Ik vis hier al sinds 1957 maar zoiets heb ik nog nooit gezien."

De koning der haringen zou de inspiratiebron zijn voor veel oude verhalen over zeemonsters. De vis kan tot elf meter lang worden. Er zijn echter ook verhalen van haringkoningen van zeventien meter.

Zeemonsters



Haringkoningen worden ook wel riemvissen genoemd. Het zijn langgerekte vissen die makkelijk 8 meter kunnen worden. Er zijn zelfs meldingen van haringkoningen van 17 meter. Haringkoningen zwemmen meestal in diep water, op zo’n 20 tot 1000 meter diepte. Toch worden ze ook weleens gezien terwijl ze vlak onder de zeespiegel zwemmen. Zeemannen die ze vroeger zagen zwemmen met hun lange, glinsterende lijven, dachten dat ze met zeeslangen te maken hadden. Zo ontstonden heel wat legenden over gevaarlijke reuzenzeeslangen.

Tabakloos strand

Eerste tabakloos strand aan bekende promenade in Nice

De Zuid-Franse stad Nice krijgt het eerste strand in Frankrijk met het label 'zonder tabak'. Burgemeester Christian Estrosi en de Ligue nationale contre le Cancer (LNCC) hebben hier een akkoord over.

Het gaat om het centraal gelegen strand van de Centenaire, op de Promenade des Anglais, dat al het label 'toegankelijk voor andersvaliden' kreeg. Het rookverbod is al van kracht. Overtreders riskeren een boete tot 38 euro.

"Toen New York besliste een 'Central Park zonder tabak' te maken, vond dat internationaal weerklank en werd een dynamiek in Noord-Amerika gecreëerd. Met Nice, waarvan de toeristische uitstraling bijna identiek is, willen we hetzelfde op gang brengen en openbare plaatsen zonder tabak overal in Frankrijk introduceren", luidde het. Een "fiere" Estrosi riep de andere Franse burgemeesters op "het voorbeeld van Nice te volgen".

75 procent voorstander

Tijdens de zomer van 2011 werd al geëxperimenteerd in La Ciotat, nabij Marseille, met een strand waar niet gerookt mocht worden. Het initiatief was een succes bij de toeristen, hoewel het strand geen officieel label had. Uit een peiling van Ifop bleek dat 75 procent van de Fransen voorstander is van een rookverbod op stranden.

Het allerdiepste punt van de zee

Het allerdieptste punt onderzee is officieel gemeten op 10.916 meter, door Jacques Piccard in 1960 de Amerikaanse marineluitenant Don Walsh met de onderzeer de Trieste. Zij zagen weinig, omdat hun onderzeeboot zand uit de bodem loswoelde.

Dit was in de Stille (Grote) Oceaan en die plek wordt de Mariana Trench genoemd (Marianentrog in het Nederlands). Op het diepste punt wordt het ook wel Vitjazdiepte genoemd, omdat er voor die tijd al een onbemande russische onderzeer, de Vitjaz, was geweest. Deze bereikte een diepte van 11.035 m, alleen is dit nooit als officieel erkend.

James Cameron

Filmregisseur James Cameron is de eerste man geworden die solo is afgezakt naar het diepste punt op aarde. Met een speciaal gemaakte duikboot daalde hij af naar de Marianentrog in de Grote Oceaan. Geen mens is ooit solo zo diep gegaan.

Cameron zette zijn duik in rond 05.15 uur lokale tijd aan boord van de acht meter lange Deepsea Challenger. Hij deed er 2 uur en 36 minuten over om de bodem van de Marianentrog te bereiken. Gedurende in totaal zes uur verkende Cameron de trog. Hij verzamelde ook allerhande stalen. Rond de middag kwam de duikboot terug aan de oppervlakte, 500 kilometer ten zuidwesten van het Amerikaanse eiland Guam. De terugreis duurde 'maar' 70 minuten.

De 57-jarige Cameron heeft ruime ervaring met onderzeeërs. Hij dook er al tientallen keren mee, onder meer naar het wrak van de Bismarck. Hij bezocht ook 33 keer het wrak van de Titanic, waardoor hij meer uren doorbracht op het schip dan de kapitein zelf. Ook in bijvoorbeeld de film 'The Abyss' kwam zijn passie voor duiken al tot uiting.

Cameron is tijdens testduiken bij Papoea-Nieuw-Guinea al tot 8,2 kilometer diepte gegaan. De 57-jarige Canadees is bekend van films als Avatar en Titanic.

Cameron is niet de enige die een duikrecord wil breken. De Britse avonturier en ondernemer Richard Branson heeft een tweepersoons onderzeeër gebouwd om naar dezelfde diepte te zakken. Duikbootbouwer Triton onthulde vorig jaar een model waarmee drie personen tegelijk de reis kunnen maken.