Grootste cruiseschip ter wereld

Wat is nodig om 6.300 mensen te voeden, te laven en te entertainen terwijl ze zich midden op de oceaan bevinden? De eigenaars van de Oasis of the Seas, 's werelds grootste cruiseschip, geven ons
een kijkje in de interne keuken van hun bedrijf.

Een paar feiten op een rij

The Oasis of the Seas is vijfmaal groter dan de Titanic en kan 8.600 gasten herbergen, dat is een pak meer dan een gemiddelde gemeente telt. Het schip telt 24 restaurants en laadt elke zaterdag zo'n 630 ton goederen in.

Het schip heeft een centraal park aan boord, met 12.000 planten en bomen. Verder kunnen passagiers gebruik maken van verschillende jogging-faciliteiten, waaronder een 600 meter lange atletiekbaan.

34 bemanningsleden verzekeren een 24-uurs wasserijdienst, waarbij dagelijks meer dan 20.000 stuks handdoeken, linnen en tafelkleden worden gewassen en gestreken.

Het schip heeft drie geneesheren aan boord, die wekelijks 2 à 3.000 dosissen meclizine voorschrijven, een middel tegen zeeziekte. Het schip beschikt over een intensive care unit en uiteraard ook over een landingsplaats voor helikopters voor noodgevallen.

18 robotten staan in voor het reinigen van moeilijk bereikbare ramen. In totaal heeft het schip meer dan 8.000 m² ramen, het gros daarvan wordt met de hand gereinigd.

Wekelijks worden in de verschillende bars 80.000 pilsjes getapt. Corona, Budweiser en Bud Light zijn in die volgorde de populairste merken.

200 bemanningsleden staan in voor het entertainment van de meer dan 8.000 gasten.

Het eten voor zo'n massa mensen wordt bereid in 26 keukens.

Elke zaterdag opnieuw worden in Fort Lauderdale (Florida) zo'n 750 paletten voedingswaren, bloemen en ander benodigdheden ingeladen.

Een weekje The Oasis of the Seas kost 1.458 dollar (1.100 euro) voor een week in een binnenhut. Voor een kajuit met zicht op zee is dat iets meer dan het dubbele.

De vliegende Hollander

De Vliegende Hollander is een spookschip dat volgens de overlevering voor eeuwig in de omgeving van Kaap de Goede Hoop rondvaart. Ook de kapitein wordt De Vliegende Hollander genoemd.

Een versie van de sage wil dat een Hollandse kapitein erop stond om op paasmorgen, ondanks de slechte weersomstandigheden en tegen de zin van zijn vrouw, met zijn VOC-schip de haven te verlaten op weg naar Oost-Indië. Het was immers een machtsstrijd om zo snel mogelijk naar Batavia te varen en de kapitein had geen tijd te verliezen. Weer of geen weer, pasen of geen paasfeest.

Na een lange reis bereikte het schip de zuidwestelijkste punt van Afrika, Kaap de Goede Hoop. De kapitein probeerde de landpunt te passeren, waarop de bemanning protesteerde. Ze smeekten hem om terug te keren naar de Tafelbaai. De kapitein weigerde en werd zo kwaad, dat hij de stuurman overboord gooide en riep:

"God of de duivel ... de Kaap vaar ik om, al moet ik varen tot het laatste oordeel.'

Voor straf raakte het schip in de macht van de duivel. De kapitein moest eeuwig blijven rondvaren op zee. De dode bemanning verricht zwijgend haar taken. Soms stuurt de Vliegende Hollander, zoals het schip wordt genoemd, een sloep naar passerende ongelukkigen, met de vraag of ze een stapel brieven willen meenemen naar familieleden, die al eeuwen geleden overleden blijken te zijn.